Poezja

Wpisy zawierające słowo kluczowe poezja.


« najpopularniejsze słowa kluczowe

Stepy akermańskie enchanted collection

          "Kto chce zrozumieć poemat musi pojechać do kraju poematu , kto chce zrozumieć poetę musi pojechać do krajów poety. Możemy przypuszczać że z takim zamysłem Adam Mickiewicz rozpoczoł podróż na Krym. Stepy akarameńskie powstały dużo wcześniej pod wpływem wyprawy do Akaramenu.          Wiersz składa się z czterech zwrotek Podmiotem lirycznym jest pielgrzym który jest ciekaw nowych wrażeń. Uwór składa się z ciągu pięknych barwnych metafor które prznoszą nas do miejsca w którym sie podmiot liryczny znajduje i stanem jego ducha.  Przykładem takich metafor jest np. wóż porównany do łódki" czy też "step porównany z suchym oceanem " wyrażającym pragnienie podróży. Gdy zaź chcemy odkryć spokój ducha spacerujemy razem a autorem "między ostrymi burzami " słuchając morza " pośród kwiatów powodzi "  W kolejnej zwrotce autor pok (...)

Zobacz cały wpis na blogu »
Historia Balbusiek blog

***"Lubię twój zapach tak delikatny i mdły,jak moje łzy, kiedy mnie nie zostawiasz, kiedy muszę powiedzieć, że to nie ty.Zgorzkniały jak ciemna czekolada, tak bardzo chcę spróbować, lecz wiem, że to nieprzyjemne.Ty możesz być przyjemny, o ile pozwolisz się złapać. (...)

Zobacz cały wpis na blogu »
Czekający Errotyk Balbusiek blog

***"Czekanie jest zgubą i gubi nasze uczucia,choć cieszą mi się usta, gdy wracasz w moje ramiona.Zmęczenie ogarnia moje powieki, choć wiem,że sen by nie nadszedł, nie bez Ciebie.Czas niedokonany obudzić się rano obok twoich ramion, (...)

Zobacz cały wpis na blogu »
Zima 2018 Balbusiek blog

***"Śnieg napadał mi we włosy,cóż ta zima ze mną robi,kiedy z lodu pęka serce,oraz marzną moje progi.Gdzie są ręce do ogrzania,ocieplenia mego lica,Ciebie nie ma, gdzieś poszedłeś,twarz ociepla mi ulica.Tam na której blask latarni,świeci już od siedemnastej,i przez resztę tej ciemnicy,świat oświetla dość szkaradnie.Chcę do domu, bo zimnica,chcę się ogrzać gdzieś przy Tobie,bo choć mało wiem naprawdę,tylko w Tobie znaleźć mogę:Tak to ciepło pożądane,a rzec można pożądania,gdy twych objęć potrzebuje, (...)

Zobacz cały wpis na blogu »
Uczuciowa odstawka Balbusiek blog

***"Chciałabym, abyś zapamiętał mnie tak intensywnie, jak jej perfumy,żebyś zachwycał się kiedyś, że byłam, gdy miałeś dzień ponury.Chciałabym, abyś zapamiętał mnie tak jak kolor jej skóry,żebyś pamiętał, że jak ktoś Cię skrzywdzi, ja wyciągnę na niego pazury.Chciałabym, abyś (...)

Zobacz cały wpis na blogu »
Antonim miłości Poezja nie wiadomo skąd...

Antonim miłości. Na pozór szczęśliwa cisza poranka. Kojącej mgły czar mnie otacza, Na stole pusta, samotna szklanka, Zabrała me myśli, sama rozpacza.   „Tak jednak pusto mi tu bez ciebie”- Kierujesz te słowa do nicości. Czekasz, aż odpowie, aż ukoi twe myśli- W odpowiedzi cisza, antonim miłości.   Gdy mgła opada, świat się odsłania. I puste biurko, na którym wspomnienia… Zmęczony walką o sztukę kochania, Odrzucasz te myśli, czar ukojenia…

Zobacz cały wpis na blogu »
Z.J. Rumel. Poeta, komendant Okręgu Wołyń BCh, ofiara UPA No hope, no fear. Nie ma nadziei, nie ma strachu

Muzyczne motto: „Bóg mnie natchnął poezją i świat lepszy widziałem, choć w ludziach był niepokój i problemy nabrzmiałe. Wierzyłem mocno w lepszą stronę ludzkiej natury. Za wiarę tę przyszło mi wkrótce cierpieć nieludzkie tortury” Dariusz Grzybkowski, „Spowiedź Zygmunta Rumla” (frag.) [Youtube.com/user/KlubGPostrow] Zygmunt Jan Rumel przyszedł na świat 22 lutego 1915 r. w rosyjskim Piotrogrodzie (Petersburgu). Był poetą i publicystą zanurzonym po uszy w polskiej tradycji romantycznej. Tworzył liryki trudne w odbiorze, naszpikowane środkami stylistycznymi i doszlifowane pod względem formy. W swojej wysoce zmetaforyzowanej, melodyjnej poezji sławił Kresy Wschodnie RP jako obszar wielokulturowy i urzekający krajobrazowo. Skąd się tam wziął? Dlaczego właściwie zaczął układać wiersze? O (...)

Zobacz cały wpis na blogu »
Ucieczka Moje wiersze

              Ucieczka   Poezja, to zwykłe słowa, wydobyte z głębi duszy, chodzą wszędzie za Tobą, nic ich nie poruszy...   Czasem widzisz, to czego nie ma, czujesz- to co zapomniane, otacza Cię ciepło wyimaginowane.... Czuję wciąż- ciepło Twoich rąk..   Wędrujemy razem,  po krainach nieznanych, zbieramy okruchy uczuć- rozsypane ! Czasem ptaków śpiew, umila nam czas-naturą się zachwycamy..!   Spacer, w czasie opadów śniegu z deszczem, nie jest romantyczny- można jednak znaleźć moment, w którym nagle  zaiskrzy- zobaczysz piękno, którego nie było- powróci uśmiech, zagubiony...   Spójrz na stada ptaków, jak ciężko pracują, (...)

Zobacz cały wpis na blogu »
warsztaty czytania poezji o tematyce wojennej wiejska biblioteka

W dniu 8 stycznia  2017 roku o godzinie 15:20  w naszej Gminnej Bibliotece  odbyły się warsztaty czytania poezji.Uczestnikami była młodzież gimnazjalna z terenu powiatu łosickiego.Gościem zaproszonym była Pani Czesława ,która pisze wiersze .Jej twórczość z okresu po II wojnie światowej została zaprezentowana przez nią samą oraz przez kilku uczniów z naszej szkoły.Wiersze te mają bardzo wymowny charakter,ponieważ dotyczą zdarzeń,w których osobiście brała udział  Pani Czesia.Wiersze o tej tematyce należy czytać z powagą i szczególnym wyczuciem chwili.Po prezentacji kilku wierszy ,młodzież mogła zadawać pytania do jednej z naszych najstarszych mieszkanek.Po części oficjalnej odbył się skromny poczęstunek. Młodzież była bardzo zaangażowana  w całe przedsięwzięcie,dlatego powstał pomysł aby takie spotkania czytania poezji organizować częściej.

Zobacz cały wpis na blogu »
Rozdroża.. Moje wiersze

       Rozdroża..   Poezja mojej duszy, nikogo nie musi wzruszyć.. Przynosi jednak ukojenie , osłodzi osamotnienie..   Optymizmem nastraja mnie, ciągłe odnawianie natury.. Jest to cud -trwania, dobrze zaprogramowany..   Myśl , moja ciągle wędruje, szuka nieśmiało nieznanych światów, skąd  będę oglądać upragnione szczęście, moich bliskich..   Dzisiaj jeszcze rozglądam się wokół, podziwiam przyrodę, żyję..! Oddycham pełną piersią, każdego dnia nadzieja  sił mi dodaje..   mariatalar

Zobacz cały wpis na blogu »
Isayashi Kronika wierszem pisana

Krew plamiła złotą zbroje armia wroga poszła w bój a ja nadal tutaj stoje mam na sobie złoty strój mocno ściskam moje noże po policzkach płynie pot tylko Ty mnie widzisz Boże kiedy wykonuje zwrot wokół moich wrogów może szabla znaczy krwawy szlak niesmiertelny złoty pancerz poznał już zwyciestwa smak Isayashi ostrza tancerz wśród swych braci złoty ptak. 

Zobacz cały wpis na blogu »
Ragnarok Kronika wierszem pisana

Gdzie ja miałem oczy? I gdzie kompas miałem swój? Ślepiec po omacku kroczy i bezbronny idzie w bój Syzyfowy kamień toczy  Ten co stracił w życiu wszystko A na szczycie cmentarzysko Żebra sterczą jak kły besti Czaszki patrzą pustym wzrokiem Wszystko leży w czasu kwesti A czas leci krok za krokiem Cicho.. w cieniu ..idzie bokiem i zegarkiem mierzy czas A ja idę zagubiony za iluzją jednej  z gwiazd Na krawędzi mojej drogi Czeka mnie ostatni skok Mocno spinam słabe nogi Twardo stoi skalny blok Tam na dnie tego wąwozu Obok Syzyfowych zwłok spocznie kamień pełen trwogi i rozpocznie RAGNAROK...  

Zobacz cały wpis na blogu »
wiersz

Jako swój pierwszy tekst stawiam swój wiersz   Przepraszam. Tak zapalę świecę. Niech płomyk marzeń się tli. Wiem, że tego nie chcę, lecz serce dalej mnie myli. Mówię sam do siebie. Normalność nie uchodzi. Pies w drzwi zamknięte skrobie. Dusza moja błądzi. Siedzę wpatrzony tak w okno, za którym świat się jawi. Sceny z życia przesuwają się wolno. Dziecko piłką się bawi. Z wieży kościoła słychać dzwony. Przypominam sobie jaki ulotny jest czas.. Mój Ty Boże, jaki szalony. Zastanawiam się czy on może kochać nas? Pies skrobie dalej w drzwi. Płomień marzeń nadal się tli. Jednak coś mnie dalej mierzi. Te moje cholerne myśli. Wpuszczę Cię mój przyjacielu. Samotność nie sprzyja nikomu. Doszukując się w ciąż celu. Życie mija tak samemu. (...)

Zobacz cały wpis na blogu »
Gdyby Hipokryzja Życia

 A gdyby tak wpaść pod autobus?  No wiesz- tak całkiem przypadkiem.  Lub gdyby tak stąd uciec?  No wiesz- tak ukradkiem  I gdyby mnie jutro nie było? A to całkiem możliwe.    Czy tęskniłbyś choć trochę  - czy to też zbyt ckliwe?    ~Maja ***

Zobacz cały wpis na blogu »
Opinie czytelników Słowo, które wraca

    Witam Historia zatacza kręgi. Polska, to taki Kraj, gdzie dopiero po śmierci „Wielkich Ludzi” wpadamy w rozpacz, że odeszli od nas.  Ludzie ważni , wiele znaczący dla Polskiej Kultury. Nie chciałabym, aby w Twoim przypadku taka rzeczywistość się dokonała. Dane było mi czytać Twoja prozą. Twoje „Dzieła”. Dumna jestem, że dobry Bóg postawił Cię na mojej drodze życia. Poznałam wspaniałego pisarza, cudownego przyjaciela, oraz poczciwego człowieka. To, co czynisz drogi przyjacielu dla krzewienia Polskiej Kultury nie może być zapomniane, nie może być niedostrzeżone. Kręte Drogi, to „Epos”. Każde zdanie zawarte w „Krętych Drogach” jest najprawdziwszą prawdą historyczną. Wierzę, że książki Twojego pióra znajda zaszczytne miejsce w Bibliotekach Narodowych, że staną się lekturą szkolną. Henryku Longinie Rogowski należysz (...)

Zobacz cały wpis na blogu »